تبليغاتX
حرف های من

نولاردي

              شعري از :عليرضا نابدل(اوختاي)

 

 

نولاردي سن ئوز الينله

 

 من وئرديگيم قيزيل گولو قايتارايدين

 

دوشون اوسده ويرمييايدين!

 

نولاردي سن قويايدين كي

 

داملا داملا ارييه ايديم  سو اولايديم

 

دوشونده كي قيزيل گولو ايسلادايديم!

 

آخشام ايكن

 

آلمالارين كولگه سينده

 

دؤنگه سينده گون باتارين

 

قيزيل گولو مندن آليپ دؤشون اوسده سانجاق لارا سالميايدين!

 

تاسف كي

 

منيم قانلي قيزيل گولوم

 

محبت سيز بير قلب اوسده سولاجاق در

 

من گئدركن اوزاقلارا

 

تكجه او گول مني يادا سالاجاق در.

+ نوشته شده توسط سیامک آرش آزاد در جمعه بیست و ششم آبان 1385 و ساعت 15:7 |

سكوتم از رضايت نيست

دلم اهل شكايت نيست

هزار شاكي خودش داره

خودش گيره،گرفتاره

 

همون بهتر كه ساكت باشه اين دل

جدا از اين ضوابط باشه اين دل

كه رسواتر نشه ،رسوايي ما

كه تنهاتر نشه، تنهايي ما

+ نوشته شده توسط سیامک آرش آزاد در دوشنبه بیست و دوم آبان 1385 و ساعت 22:4 |

از دست عزيزان چه بگويم

 

از دست عزيزان چه بگويم،گله اي نيست.

گر هم گله اي هست،دگر حوصله اي نيست.

سرگرم به خود زخم زدن در همه عمرم

هرلحظه جز اين دست مرا مشغله اي نيست

ديري ست كه از خانه خرابان جهانم

بر زخم فرو ريخته ام،چلچله اي نيست

 

در حسرت ديدار تو آواره ترينم

هرچند كه تا منزل تو فاصله اي نيست

+ نوشته شده توسط سیامک آرش آزاد در جمعه نوزدهم آبان 1385 و ساعت 14:58 |

عشق نهاني:هايده

 

بر جان زد آتش،عشق نهاني

جانم از اين عشق، بر لب رسيده

اشك نيازم بر رخ چكيده

 

يك سو غم او، يك سو دل من،  در تار مويي

در اين ميانه، دل مي كشاند مارا به سويي

 

زين عشق سوزان، بي عقل و هوشم

مي سوزم از عشق، اما خموشم

 

اي گرمي جان هر جا كه بودي، بي من نبودي

هر جا كه رفتي من با تو رفتم، تنها نبودي

 

+ نوشته شده توسط سیامک آرش آزاد در یکشنبه چهاردهم آبان 1385 و ساعت 22:26 |

آسوده دلان را غم شوريده سران نيست

اين طايفه را غصه رنج دگران نيست

اي همسفران باري اگر هست ببنديد

اين موج كه قامتگه ما رهگذران نيست

.

.

.

اي گل تازه كه بويي زه وفا نيست ترا

خبر از سرزنش خار جفا نيست ترا

تو نه آني كه غم عاشق زارت باشم

ديگري جز تو مرا اينهمه آزار نكرد

آنچه كردي تو به من هيچ ستمكار نكرد

بشنو پند و مكن قصد دل آزردن خويش

ورنه بسيار پشيمان شوي از كرده خويش

+ نوشته شده توسط سیامک آرش آزاد در چهارشنبه دهم آبان 1385 و ساعت 22:29 |

روزي كه دير نيست،

مدرسه اي خواهيم ساخت،

به وسعت قلب هايمان،

با ديوارهايي از گل ياس،

و آموزگاري مثل شبنم زلال،

با تخته اي كه هرگز رنگ سياهي نپذيرد

و شاگرداني پاك تر از مريم هاي سپيد

جايي كه رنگهاي تنها مفهومي ندارند

چهره ها همه آفتابي اند

 وقلب ها نيز

 

بچه ها درهر طلوع،صفحه نگاهشان را

  فرش راه خورشيد مي كنند

در مدرسه ما آينه يعني.........

آينه يعني چشماني كه به نهايت توان عاطفه ها را فرياد مي زنند

 

اما امروز.....

ما در اتنتظار روزي نشسته ايم كه آسمان سراسر زمين پيراهن سياه خود را از تن بيرون آورد.

            و ما مي دانيم آن هنگام روزي  است كه خورشيد هرگز غروبي  نخواد داشت.

  و روزي كه دنيا در تسخير قلب ها خواهد بود.

 مي دانيم و ايمان داريم مدرسه اي خواهيم ساخت،

   حتي وسيع تر از قلب ها يمان،

اين را از قاصدكي شنيدم

                   روزي كه دير نيست.

+ نوشته شده توسط سیامک آرش آزاد در یکشنبه هفتم آبان 1385 و ساعت 23:1 |

باران مي بارد امشب:  آهنگي از اميد

 

گريه ات به نالم،كوه و در و دشت،از اين جدايي،مي نالم از غم،اين دل دوا درد،فردا كجايي،سفر بخير،سفر بخير،مسافر من،گريه نكن،گريه نكن،به خاطرمن

 

 

 

باران مي بارد امشب                   دلم غم دارد امشب

آرام جان خسته                            ره مي سپارد امشب

در نگاهت مانده چشمم                 شايد از فكر سفر برگردي امشب

از تو دارم يادگاري                     سردي اين بوسه را پيوسته بر در

قطره ،قطره اشك چشمم               مي چكد با نم نم باران به دامم

بسته اي بار سفر را                    با تو اي عاشق ترين بد كرده ام را

رنگ چشمت، رنگ دريا            سينه من دشت غمها

يادم آيد زير باران                      با تو بودن،با تو تنها

زير باران با تو بودن                 زير باران با تو تنها

باران مي بارد امشب                 دلم غم دارد امشب

آرام جان خسته                         ره مي سپارد امشب

 

 

اين كلام آخرينت برده                ميل زندگي را از سر من

گفته اي شايد بيايي از سفر          ا ما نميشه باور من

رفتنت را كرده باور                 التماسم را ببين در اين نگاهم

زير باران گريه كردم                بلكه باران شويد از جانم گناهم

اين كلام آخربينت برده               ميل زندگي  را از سر من

 گفته اي شايد بيايي از سفر         اما نميشه باور من

 

كي رود از خاطر من                 آخرين بوسه شبي در زير باران

 

 

                  با تو اي عاشق ترين بد كرده ام را

+ نوشته شده توسط سیامک آرش آزاد در پنجشنبه چهارم آبان 1385 و ساعت 10:36 |
چنان دل کندم از دنیا که شکلم شکل تنهایست

ببین مرگ مرا در خویش که مرگ من تماشایست

مرا در اوج می خواهی تماشا کن تماشاکن

دروغین بودم از دیروز مرا امروز تماشا کن

+ نوشته شده توسط سیامک آرش آزاد در چهارشنبه سوم آبان 1385 و ساعت 23:19 |